PEDAGOGIKA CYRKU, TO DOŚĆ NOWA FORMA ZAJĘĆ POZASZKOLNYCH DLA DZIECI I MŁODZIEŻY.
OPRÓCZ TRENOWANIA TECHNIK CYRKOWYCH TAKICH JAK: POI, ŻONGLERKA, ROLLA-BOLLA,
KLAUNADA, AKROBATYKA ITP. UCZESTNICY ZAJĘĆ UCZĄ SIĘ WSPÓŁPRACY, PRZEŁAMUJĄ W SOBIE LĘKI I KOMPLEKSY, STARSZE DZIECI POMAGAJĄ MŁODSZYM. BADANIA NAUKOWE DOWIODŁY, ŻE ŻONGLOWANIE KOORDYNUJE PRACE PÓŁKUL MÓZGOWYCH, CO MA ODZWIERCIEDLENIE W POPRAWIE FUNKCJI INTELEKTUALNYCH I WYNIKÓW W NAUCE.
Możesz jeszcze zastanowić się nad tymi ciekawymi słowami wyłuskanymi z moich
ofert i konspektów.
Warsztaty rozwijają umiejętności:
- pobudzania i rozwijania wyobraźni, inwencji twórczej i ekspresji ruchowej
- rozwoju i usprawnianie koordynacji wzrokowo - ruchowej żonglowanie rozwija
- koordynację, niezbędnej do nauki pisania, czytania i ćwiczeń fizycznych
- aktywizacji obu półkul mózgowych (żonglowanie pozwala na wykorzystanie
całego mózgu
- ćwiczenia i rozwijania spostrzegawczości i zapamiętywania
- rozwijania uwagi i refleksu
- integracji grupy i nauka pracy w zespole
- przełamywania onieśmielenia
- wzmacniania poczucia własnej wartości
- wywoływania zaciekawienia
- zmniejszania napięcia
- koncentracji uwagi
- przełamywania bariery dystansu fizycznego
Korzyści płynące z udziału:
- poznanie pedagogiki cyrku jako metody skutecznie wspomagającej działania wychowawcze, profilaktyczne oraz terapii zaburzeń zachowania, jak i alternatywnej metody spędzania czasu wolnego
- nabycie umiejętności podstawowych sztuczek cyrkowych
- zdobycie ciekawych pomysłów na wzmacnianie wiary w siebie podopiecznych
- poznanie zestawu metod pedagogiki cyrku do zastosowania podczas spotkań
osób w różnym wieku.
Korzyści żonglerki
Związane ze sferą poznawczą:
- rozwój koordynacji wzrokowo ruchowej,
- aktywacja półkul mózgowych,
- uruchamianie potencjałów umysłowych,
- modele i strategie uczenia się,
- zalecane jako forma wspomagania terapii dysleksji, nadpobudliwości dziecięcej,
- rozwój równowagi obu stron ciała, równowaga umysł ciało
Związane z umiejętnościami społecznymi:
- rozwój umiejętności komunikacji współpracy z innymi,
- przełamywanie barier, integracja,
- żonglowanie to wspaniała zabawa, hobby na czas wolny.
Związane z kształtowaniem postaw i systemu wartości:
- rozwój cierpliwości, wytrwałości, determinacji i uporu w dążeniu do celu,
- stymulacja ciekawości, wyobraźni i kreatywności,
- nauka wyznaczania i osiągania celów,
- rozwój pewności i wartości siebie, motywacji, automotywacji,
- pokonywanie wyzwań,
- osiąganie widocznych sukcesów,
- forma relaksacji i odstresowania.
Związane z rozwojem fizycznym:
- jednakowa praca i ćwiczenia obydwu rąk,
- ćwiczenia ruchów całego ciała, trening dla płuc, serca,
- rozwój refleksu i rytmu, postawy i równowagi ciała,
- ćwiczenie motoryki małej i dużej,
- poszerzenie pola widzenia.**
Oraz mały poradnik jak rozpocząć ćwiczenia żonglowania:
Pierwsze kroki w żonglerce piłeczkami
Krok 1
Bierzemy piłkę i przerzucamy z ręki do ręki. Ruchy nie powinny być szarpane,
wszystko staramy się wykonywać płynnie Już teraz zaczynamy pracować
rytmicznie, czyli pomiędzy wyrzutami powinien następować taki sam okres
czasu. Ćwiczenie to wykonujemy rzucając piłkę na różnej wysokości, pod
różnymi kątami oraz zmieniając szerokość odstępu między rękami. Rzucanie
jedną piłką pozwoli ci na opanowanie wyrzutu i chwytu. Na ćwiczenie to
poświęcamy, w zależności od umiejętności posiadanych do tej pory od 15 minut
do dwóch dni. O tym, kiedy przejść dalej musisz zadecydować sam.
Krok 2
To jest podstawowe ćwiczenie będące wstępem do nauczenia się kaskady z
trzech piłek. Wykonujemy dwa identyczne rzuty na tę samą wysokość.
Początkowo zaczynamy od "lepszej" ręki. Gdy uda nam się wykonywać w miarę
równo to wykonujemy ćwiczenie raz
z jednej ręki, raz z drugiej. Stopniowo skracamy okres przerwy pomiędzy
rozpoczęciem kolejnych dwóch rzutów. Ostatecznie dochodzimy do punktu, w
którym możemy wyliczyć rytm 1,2,3,1,2,3, gdzie 1 to pierwszy wyrzut, 2 -
drugi rzut lub chwyt pierwszej piłki a 3 - chwyt ostatniej piłki. Zaczynamy
oczywiście na przemian z prawej i lewej ręki.
Krok 3
Spokojnie, bierzemy trzy piłki i na początek wykonujemy tylko trzy rzuty,
po czym piłki wyłapujemy. Zaczynamy ręką, w której znajdują się dwie piłki.
Jeżeli zacząłeś od prawej ręki, to po zakończeniu masz dwie piłki w lewej
ręce. Gdy trzy rzuty nie sprawiają nam kłopotu, wykonujemy 4,5,6. Zawsze
wykonujemy tylko taką ilość rzutów, na jaką pozwalają nam umiejętności i
możemy wykonać w miarę pewnie. Nie próbuj na siłę wykonać od razu jak
najwięcej rzutów.
Na koniec coś dla tych, którzy traktują żonglerkę nie tylko jako relaks czy
hobby:
"Symptomy ADHD, a zastosowanie pedagogiki cyrku."
Nauczenie się żonglowania piłeczkami, chustami wcale nie jest trudne,
a pozawala dziecku w krótkim czasie opanować symptomy swojej nadruchliwości, pomaga
w koncentracji uwagi, uspakaja i pozwala odnieść sukces.
.JPG)
-2.JPG)
